فارسى: زعفران، كركيماس، نجوان، زرد. عربى: خناه، هنيقان، شعور صقاليه، حلوق، رهقان، ريهقان. يونانى: قروقس، قروقوس، قروتوس، قرقيونوس، قيوقوس. سانسكريت: كاشميرج، كنكم، باهليك، شونتاهوئى، كسماتك. انگليسى:SAFFRON لاتينى:CROCUS لاتينى:CROCUS SATIVVS بوته زعفران تقريبا به اندازه 20 سانتى‏متر يا كمتر رشد مى‏ كند. برگ آن مانند ياسمين و بيخ آن مانند پياز نرگس مى‏ ماند. گل آن در رنگ و شكل مانند گل سورنجان است. داخل گل تارهاى زرد مايل به سرخى دارد، آن را زعفران مى ‏گويند. زعفران گياهى است پايا و بصلى از تيره زنبقي ها، داراى ساقه زيرزمينى كه از دو پياز خارج مى‏ شوند. پيازهاى آن سخت و مدور و گوشت دار و پوشيده از غشاءهاى نازك و قهوه‏اى رنگ است. قسمت مورد استفاده اين گياه ناحيه انتهايى خامه و كلاله آن است كه به نام زعفران خريد و فروش مى‏ شود. بوى زعفران قوى و معطر و طعمش تلخ و كمى تند است. زعفران داراى يك روغن مايع فرّار و ماده رنگينى است كه تارهاى پيچيده آن رنگ نارنجى دارد. و داراى خواص نيروبخش، قاعده ‏آور، محرك باه، مقوى اعضاء و اعصاب، مدر بول و حيض، مسقط جنين و براى معده و لثه و سينه خوب است و مسكن درد دندان است. دم‏كرده 15 گرم آن در يك ليتر آب در معالجات اختلال قاعدگى آثار مهمى دارد. زعفران درد كمر و تشنج و سرفه، هيسترى، درد معده را از بين مى‏ برد و ادرار و عرق بدن را خارج مى ‏سازد. ...