عسل زنده و مرغوب، از گرما و سرما تأثیر می‌پذیرد. در برابر گرما خود را رها کرده و رقیق می‌شود؛ در برابر سرما نیز به خاطر فعالیت آنزیم دیاستاز، منقبض شده و رس می‌بندد که به اشتباه آن را شکرک می‌نامند. رنگ عسل نشانه برتری در کیفیت آن نیست و با توجه به گل و گیاهی که زنبور از آن تغذیه کرده و همچنین گذر زمان و حرارت دیدن، متغیر است و طیف سفید تا قرمز و سیاه را پوشش می‌دهد. حرارت بالای 70 درجه سانتی‌گراد، آنزیم‌های مفید عسل (مثل دیاستاز که باعث از بین رفتن چربی‌های داخل رگ‌ها و چربی‌های روی بافت قلب شده و در نتیجه از گرفتگی رگ‌ها و بروز سکته قلبی جلوگیری می‌کند) را تخریب کرده و نوعی سم به نام هیدروکسی متیل فورفورال در آن ایجاد می‌کند.