🔸داستان مهاجرت اجباری #اهالی_غزه همیشه در عین دردناک بودن، خواندنی نیز هست. دوری از وطن نه برای چند ماه و چند سال بلکه برای یک عمر، تجربه چند نسل از مردمان #فلسطین است. 🔹#کتاب_ماهی‌ها_به_دریا_برمی‌گردند، داستانی روان از زبان زن جوانی است که در خوابگاه متاهلی‌شان، یک خانواده فلسطینی نیز حضور دارند و ارتباط بین‌شان از سفر همسر او و مهربانی مادر خانواده فلسطینی بیشتر و بیشتر می‌شود. در خلال بیان ماجرای زندگی و سفر سهیل به آمریکا، ما شاهد بیان خاطراتی از رسومات و فرهنگ و رنج مردمان تحت اشغال و خاطرات جنگ و اوضاغ غزه نیز هستیم.     در برشی از کتاب ماهی‌ها به دریا برمی‌گردند می‌خوانیم: قصه طوبی با علاقه همیشگی اش به جهاد و شهادت شروع شد، که قابل پیش بینی بود انتظار نداشتم با تعابیر عاشقانه و رمانتیک شروع کند. گفت وقتی کلاس سوم دبستان بودند برادر هم کلاسی اش، وسط های سال تحصیلی به شهادت میرسد غصه اش برای شهدا یا نمی دانم شاید احترام و علاقه اش به آنها و آدمهای مجاهد، از اینجا شروع شده بود. از هم دردی با دختر بغل دستی اش توی مدرسه خانواده طوبی اهل جهاد و مقاومت و این حرف ها نبودند زندگی معمولی داشتند. خوشحال نبودند که اسرائیلی ها روستا و خانه و زندگیشان را گرفته اند و آواره و محدودشان کرده اند. اما چه کاری از دستشان بر می آمد؟ زور اسرائیلی ها این قدر زیاد بود که آنها را مجبور به سکوت و تحمل شرایط کند؛ حالا هر جور شرایطی.