بابای نه سالگی برای کودکان از جنگ می گوید این کتاب به یک مقوله مهم در دوران جنگ می‌پردازد که ممکن بود برای کودکان زیادی در خانواده رزمندگان دوران جنگ پیش بیاید. فرزندان خانواده رزمندگان هر آن منتظر خبرهای بودند که می‌توانست زندگی آنها را  دگرگون کند و همیشه زندگی آنها منتظر یک تحول مهم بود. بر این اساس ضرابی زاده برای اینکه این فضا را ترسیم کند دست به نگارش این داستان زده است. «بابای نه سالگی» درباره دختر بچه‌ای 9 ساله است که در این سن به همراه جشن تکلیف خود متوجه یک اتفاق مهم در زندگی‌اش می‌شود که با دانستن آن راز بهتر معنای بزرگ شدن را می‌فهمد. تصویرگری سحر فرهادروش به زیبایی‌های این کتاب افزوده است. در بخشی از این داستان می‌خوانیم: «داشتم چادر سمانه را درست می‏‌کردم که اسمم را از بلندگو شنیدم. خانم ناظم بود: «زهرا صدوقی، فرزند شهید، بدو بیا دیگه.» قلبم به تاپ‏ تاپ افتاد. فکر کردم: «من که فرزند شهید نیستم. بابای من که شهید نشده. یعنی به این زودی به جبهه رفت و شهید شد. نکنه اون سوزن لعنتی...» گریه‏‌ام گرفت. به سمانه گفتم: «به خدا بابای من شهید نشده. بابای من زنده‌‏ست. تازه همین الان من رو رسوند مدرسه.» همه‏‌ی بچه‌‏ها برگشتند و به من نگاه کردند؛ حتی بچه‌‏های صف‌‏های کناری. خانم ناظم دوباره صدایم کرد. سمانه و دو سه نفر از بچه‏‌های دیگر به ‏زور هُلم دادند جلو. اشک‌‏هایم همین‏ طوری می‌‏ریخت. ...