بررسی ویژگی‌های تاریخی و فرهنگی «ایران» از جهت وجود معنویات و فرهنگ دینی حاکم بر آن است. در این پژوهش با درنظر گرفتن دو اصل پیشینی زبان و جغرافیایی مکانی در تعریف ماهیت ایران به بررسی تاریخی و نحوه ورود ادیان مختلف به این کشور از آغاز تاکون پرداخته شده و هم‌کنشی «فرهنگ ایرانی» با سایر فرهنگ‌ها و ادیان و دگرگونی محتوای مفاهیم مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نویسنده که شیفته فرهنگ و معنویت‌گرایی ایرانی و از مستشرقان ایران‌دوست به‌شمار می‌رود، نخست به بحث درباره خاستگاه دین در ایران و گسترش دین زرتشتی در دوران حکومت هخامنشیان پرداخته سپس به ورود اسلام به ایران و استقبال ایرانیان از آن اشاره نموده و وجود دین‌هایی مانند: مسیحیت، یهودیت، بودایی، ادیان و سنّت‌های گنوسی و تنوع و گونه‌گونی دینی در ایران معاصر را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و فرهنگ ایرانیان در پذیرش ادیان و انواع تفکرات را ستوده و وضعیت ادیان و فرقه‌های مختلف اسلامی در آن را بیان نموده است.