ویسنده در این اثر، تاریخ سیاسی دولت عباسیان (132 ـ 656ق / 750 - 1258م) را در قالب چهار مرحله تاریخی بررسی کرده است. دوران اول عباسی که با ویژگی نیرومندی، گسترش و شکوفایی مشخص می شود شامل شش فصل است: 1ـ ایجاد حکومت عباسیان 2ـ خلافت ابوالعباس سقاح و ابوجعفر منصور، 3ـ خلافت محمدمهدی و ابومحمد مولی هادی، 4ـ دوران ابوجعفر هارون الرشید، 5ـ دوران محمدامین و عبدالله مامون، 6ـ دوران محمد معتصم و هارون واثق . مولف هریک از فصل های کتاب را از نظر سیاست داخلی و خارجی خلفای عباسی و مهم ترین رویدادهای زمان خلافت آن ها شرح و بررسی می کند. عصر دوم عباسی (232ـ 433ه ـ.ق) با خلافت متوکل آغاز می شود و در خلال دوران مستکفی پایان می پذیرد ویژگی این دوران نفوذ عنصر ترک در دستگاه خلافت عباسی است. در این دوره همچنین حرکت های جدایی طلب به ظهور دولت های محلی مستقل و نیمه مستقل در قلمرو اسلامی انجامید. این دوره شامل دوران خلافت متوکل، منتصر، مستعین، معتز، مهتدی، معتمد، معتضد، مکتفی، مقتدر، قاهر، راضی، متقی و مستکفی می باشد که در سه فصل بررسی شده است. دوره سوم عباسی (334ـ 447ق) ...