تاب «نظام قضایی عصر صفوی» تحقیق جدیدی است که دکتر ویلم فلور، ایران پژوه و صفوی شناس هلندی، آن را نگاشته است. این کتاب در دو بخش «نظام قضایی عرفی عصر صفوی» و «صدر یا رئیس تشکیلات مذهبی، قضایی و اوقاف در عصر صفوی و سایر اعضای نهاد مذهبی» ارائه گردیده که بخش دوم مکمل و مرتبط با بخش نخست است. فلور با آشنایی ای که به زبان های مختلف دارد کوشیده است منابع، مآخذ و اسناد متعدد، به ویژه اسناد کمپانی هند شرقی هلند را بررسی نموده و با استناد به این داده های تاریخی در موضوع یادشده قلم زند. در بخش نخست کارکرد نظام قضایی عرفی دوره صفوی تجزیه و تحلیل شده است. تا نیمه سده هفدهم میلادی، شاه هم چنان نقش مهمی در امور قضایی ایفا می کرد. از آن پس، دیوان بیگی، نماینده تام الاختیار شاه در حقوق عمومی، و نیز، نمایندگان شاه در سطوح پایین تر، بیشتر امور قضایی را رسیدگی می کردند. در این بخش از نقش دیوان بیگی بحث شده است و بیشتر دیوان بیگیان معرفی شده اند و نیز کارکرد نظام محاکمه، بازجویی، کیفیت تشکیلات قضایی، ماهیت احکام و اجرای آنها به بحث گذاشته است. بررسی تشکیلات قضایی در ایالات دیگری نیز که به وسیله مقامات سطوح پایین تر، نظیر کلانتر، نقیب، احداث، محتسب و یارغو اداره می شدند، در ادامه این بخش است: نتیجه آن که، نقش دیوان بیگی، در مقایسه با حکام شرعی، چندان جا افتاده و استحکام یافته بود که هیچ کس را یارای آن نبود تا مقام برجسته او را به چالش کشاند. ...