رزیابی و موضع گیری عالمانه در قبال ایده ی علم دینی مترتب بر فهم معنا و رویکردهای علم دینی و دلایل موافقان و مخالفان است. از این رو پرسش تحقیق در مورد محل نزاع در علم دینی است. رویکرد غالب بر این جستار فلسفی، از نـوع فلسفه های مضاف و درجه دوم (فلسفه علـم) است. به عبارت رساتر برای فهم بهتر، نقد و تحلیل علم دینی شایسته است به وجود شناسی علم دینی (اثبات موضوع علوم دینی) معرفت شناسی علم دینی (بررسی فرآورده های علوم دینی) و روش شناسی علم دینی (بررسی فرآیند شکل گیری علم دینی) از منظر مدعیان آن توجه شود. هدف این اثر فهم، نقد و تحلیل ادعا و دلیل مدعیان و مخالفان علم دینی است. در این جستار نویسنده بر آن است که ایده ی علم دینی را با نگرش های موجود در فلسفه علم مورد کنکاش قرار دهد و در پایان هر بحثی نظر قرآن را درباره ی آن مورد جویا شود. نتیجه تحقیق این است که علم هویتی تاریخی و جمعی دارد. تولید علم امری آگاهانه و برنامه ریزی شده نمی تواند باشد. اما نظریه پردازی می تواند امری فردی، آگاهانه و با برنامه باشد. در نتیجه طرح نظریه پردازی دینی در پرتو پارادایم اسلامی علوم از طرح علم دینی، درست تر، دقیق تر و اجرایی تر به نظر می ر