ما خیلی‌وقت‌ها نمی‌توانیم «نه» بگوییم به خصوص اگر آدم مهرطلبی باشیم که به خودمان اجازه ندهیم ذره‌ای دیگران را ناراحت و دلخور ببینیم؛ که اگر این طور باشد و دیگران هم این خصوصیت ما را بشناسند ممکن است بارها و بارها از احساسات ما سوءاستفاده کنند و تقاضاهای غیرمنطقی و بی‌جا از ما داشته باشند. آنوقت ما تبدیل می‌شویم به انسانی که همیشه به خاطر خوشایند دیگران زندگی می‌کند و هدفش تنها برآوردن نیازهای کوچک و بزرگ آنها است. اینجا است که شروع می‌کنیم به ذره ذره تحلیل رفتن و از دست دادن انرژی‌مان و در نهایت هم احساس قربانی شدن می‌کنیم. دیمون زاهاریادس در کتاب «هنر نه گفتن» راهکار‌های جالبی را در اختیارمان قرار می‌دهد تا با کاربردشان بتوانیم واکنش‌های اکتسابی را که در طول زندگی در ذهن‌مان حک شده‌اند، کنار بگذاریم و بدون احساس گناه و ملامت به انجام کاری که دوست نداریم یا وقتش را نداریم، نه بگوییم و خصیصه مردم شادکنی‌مان را رها کنیم.