چکیده کتاب بصیرت در آئینه ثقلین از جمله مسائل مهم جهت رسيدن به سعادت واقعي، داشتن بصيرت در زندگی است. بصيرت نوعي دانايي و شناخت عميق همراه با هوشياري و زيركي می‌باشد كه امكان گذشتن از لایه‌های سطحی و كشف لايه‌هاي پنهان و دروني حوادث و امور را به فرد مي‌دهد و انسان را برخوردار از توان درك و دریافت عمیق و نافذ در امور مي‌نمايد. بصیرت محور همه اعمال انسان است و عکس‌العمل‌های متفاوت او، بر اساس آن شکل می‌گیرد. واژه «بصيرت» و مشتقات آن در موارد متعددي در قرآن کریم و روايات به كار رفته و معاني عميق و دقيقي از آن موردتوجه واقع شده است كه در اين نوشتار به معناشناسي واژه بصيرت در قرآن و آموزه‌هاي اهل‌بيت] پرداخته شده است. برای بصیرت معانی متعددی در لغت و اصطلاح آمده که بازگشت همه آن‌ها به علم است، ولی درعین‌حال تفاوت‌های ظریفی بین معنای آن‌ها و بصیرت وجود دارد. واژه‌هایی مانند نور، یقظه، فرقان و توسم در قرآن و روایات ذکرشده که از لحاظ معنا شباهت زیادی با بصیرت دارند. علاوه بر واژه «بصر»، الفاظ دیگری مانند «نظر» و «رأی» وجود دارد که معنای اولیه آن‌ها دیدن می‌باشد. ولی با بررسی معنای لغوی و کاربرد این واژه‌ها در متون دینی و مقایسه آن‌ها، درمی‌یابیم که بصیرت از جایگاه ویژه‌ای در معارف اسلامی برخوردار می‌باشد. هدف از انجام اين پژوهش پاسخ به اين سؤال است كه بصيرت از ديدگاه قرآن و آموزه‌هاي اهل‌بيت] چه معنایی دارد. ...