اسید بنزوئیک در آب سرد به صورت معلق در می آید و نامحلول به حساب می آید اما با افزایش دما به طور کامل حل می شود. بنزوئیک اسید جامد بلوری بی رنگ که به عنوان ساده ترین کربوکسیلیک اسید آروماتیک شناخته می شود و یک اسید ضعیف محسوب می شود. این نام از صمغ بنزوئین استخراج شده است که تنها منبع شناخته شده بنزوئیک اسید در آن زمان بود. اسید بنزوئیک در آب سرد به صورت معلق در می آید و نامحلول به حساب می آید اما با افزایش دما به طور کامل حل می شود. اگر محلول را دوباره سرد کنیم به صورت بلورهای سوزنی شکل زیبایی دوباره رسوب می کند. این اسید در الکل و اتر نسبتا محلول است و به طور طبیعی در بسیاری از گیاهان مانند آلو، دارچین و … وجود دارد. نمک ها و استرهای اسید بنزوئیک به عنوان بنزوآت شناخته می شوند. سنتز بنزوئیک اسید در صنعت توسط اکسیداسیون جزئی تولوئن با اکسیژن تولید می شود. این فرآیند توسط نفتنات های کبالت یا منگنز کاتالیز می شود و بازده بالایی دارد. اولین فرآیند صنعتی تولید اسید بنزوئیک، از واکنش بنزو تری کلرید با کلسیم هیدروکسید در آب در حضور آهن یا نمک های آهن بود. در این روش کلسیم بنزوآت توسط هیدروکلریک اسید به بنزوئیک اسید تبدیل می شد. محصول به دست آمده شامل بنزوئیک اسید کلردار بود به همین دلیل محصول به دست آمده برای مصارف خوراکی مناسب نبود و اسید بنزوئیک خوراکی را فقط از صمغ بنزوئین به دست می آوردند. ...