مجموعه‌ی حاضر، شامل نو سروده‌هایی با مضامینی نظیر تنهایی، عشق، امید، و غم است. نمونه‌ای از این اشعار بدین قرار است: گاه می‌اندیشم/ آتش حقیقت این عشق را/ به قلبم که انداخت؟/ که از آن راه گریزی نبود/ و ترنم همیشگی آن را که خواند؟/ در سکوت لحظه‌هایم!/ هیچ کس لب به سخن وا نگشود