نگارنده در کتاب حاضر، ابتدا تعریفی از "اسطوره" به دست داده، نیز تفاوت "اسطوره" با "افسانه" و "نماد" را مطرح می‌سازد. سپس با ذکر جایگاه "افراسیاب" شاه توران در اساطیر اوستا، متون پهلوی و حماسه، خاطرنشان می‌سازد: "افراسیاب در اسطوره، پدیده‌ای است کیهانی و ضرورتا عملکردی فردی و زمینی با حالت‌های مختلف انسانی زمینی". در بخش حماسه نیز بعد از ذکر خصوصیات "افراسیاب" و این که خوبی و بدی از نیرویی واحد صادر شده است. نتیجه می‌گیرد که "افراسیاب"را نمی‌توان گنهکار دانست