خواص زرشک و رب زرشک تقریبا 500 گونه زرشک وجود دارند که در تیره‌ی زرشکیان قرار می‌گیرند. زرشک بیشتر در اروپا، شمال آفریقا، خاورمیانه و آسیای مرکزی یافت می‌شود. عده‌ای به گونه‌ای از انگور اورگن که از خویشاندان زرشک است نیز زرشک، زرشک اروپایی یا بربریس می‌گویند. ریشه، پوست درخت و میوه‌ی زرشک کاربردهای درمانی دارند. میوه‌ی زرشک یکی از منابع سرشار از ویتامین سی است و طعم بسیار ترش و تیزی دارد. بسیاری درختچه‌ی زرشک را با تصویر درختچه‌ی زرشک ژاپنی می‌شناسند. این درختچه 90 تا 180 سانتی‌متر ارتفاع و نزدیک به 2 متر عرض دارد و میوه‌های آن زمستان را دوام می‌آورند. میوه، ساقه و ریشه‌ی زرشک محتوی آلکالوئیدهای مفیدی بوده که معروف‌ترین آنها بربرین نام دارد. مطالعات آزمایشگاهی و مطالعات انجام‌گرفته بر روی جانوران نشان می‌دهند بربرین خاصیت ضد تشنج، ضدمیکروبی، ضدالتهابی و خواب‌آور دارد و به پایین آوردن فشار خون کمک می‌کند. همچنین بربرین بر تقویت سیستم ایمنی تاثیر مثبت داشته و در بهبود دامنه‌ی وسیعی از عفونت‌ها و بیماری‌ها موثر است. زرشک علاوه‌بر بربرین و ویتامین C، محتوی تیامین (ویتامین B1)، بتاکاروتن، لوتئین، گزانتین، کروم، کبالت و زینک است. بهره‌گیری از خواص زرشک به امروز محدود نمی‌شود. بومیان آمریکایی از زرشک به‌عنوان گیاهی درمانی استفاده می‌کردند. مصریان باستان از زرشک همراه با تخم رازیانه برای درمان طاعون استفاده می‌کردند. ...