” قبله ی آخرین ” سخن گفتن از کسی است که شناختن او مایۀ رهایی از مرگ جاهلی و دل دادن به او دلبستگی به همۀ فضایل و خوبی‌ها و امید به او امیدواری به آخرین چشم‌انداز همۀ انبیا و اولیای الهی و انتظار او سرآمد همۀ اعمال و مایۀ قبولی آن‌هاست.