کتاب باروت خیس حاوی یک رمان معاصر و ایرانی است که در چند فصل نوشته شده است. عنوان برخی از این فصل‌ها عبارت است از «قراری غیرعاشقانه در میدان شکار»، «دستبند خونی، مچ‌های زخمی»، «به‌صَرف قهوهٔ عربی، گلولهٔ جنگی»، «وقتی ابلیس مرثیه می‌خواند» و «عطر دارچینی و خنک یک اسلحه». زهرا اسعد بلنددوست در این رمان از یک خبرنگار غیرمعمولی که برای رسیدن به هدفی بزرگْ همه‌جا را زیرورو می‌کند، سخن گفته است. این خبرنگار تمام آسیای غربی را جست‌وجو کرده تا در عراق به مقصودش برسد. او دختری است که آموزش‌هایی طاقت‌فرسا در دژهای نامقدس سرزمین مقدس گذرانده تا بدل به اسلحه‌ای شود برای شکار فرمانده. «فادیه» فقط چند بند انگشت تا نشستن مدال افتخار عبری بر سینه‌اش فاصله دارد، اما ناگهان اتفاقی می‌افتد. «دانیال» و «حاج اسماعیل» این‌بار هم در مسیر طغیان ایستاده‌اند. قرار است فادیه چون تاسی سرگردان بچرخد تا تمام آن جفت‌شش‌های مشقی‌اش را بالا بیاورد. در این میان، پای یک غریبه‌ای آشنا هم به رمان باز می‌شود. رمان «باروت خیس» را حاوی یک داستان جذاب و روایتی مهیج و امنیتی دانسته‌اند.