انسان امور مادی را از خدا بخواهد و صلاحش در آن نباشد و بر اساس هوای نفس باشد آنگاه اگر اصرار کند بر اساس روایات، خدا می‌گوید: خواسته‌اش را بدهید تا ببیند دچار چه مشکلاتی می‌گردد. پس از آنکه بنده دچار مشکلات می‌گردد پشیمان می‌شود می‌بیند تا هنگامی که وضعش عادی بود در مجامع دینی حضور پیدا می‌کرد ولی اکنون که گرفتار هوای نفس و دنیا شده دین خود را از دست داده است. تنها راه برای اینکه در ما پایدار شود که کفاف به نفع ماست و بیش از کفاف به صلاح ما نیست این است که به آثار سوء زیاده خواهی توجه کنیم؛ پس مبادا از خدا در امور دنیوی بیش از حد کفاف بخواهی گاهی خیال می‌کنی خیر تو در این است ولی در واقع شر تو در این است؛ خدا می‌داند و تو نمی‌دانی.