خارشتر با نام علمی Alhagi گیاهی است از خانواه حبوبات (Fabaceae) که بومی مناطق خشک و بیابانی ایران، افغانستان، پاکستان و آسیای مرکزی است. مهمترین گونه‌های این جنس عبارتند از: Alhagi maurorum (خارشتر معمولی) Alhagi persarum (خارشتر ایرانی) Alhagi camelorum (خارشتر شتری) این گیاه دارای ساقه‌های خاردار، برگ‌های کوچک و گل‌های صورتی تا بنفش رنگ است. خارشتر در طب سنتی ایران و کشورهای همسایه از دیرباز به عنوان گیاهی دارویی با خواص متنوع شناخته شده است. بخش‌های مختلف این گیاه شامل ریشه، ساقه، برگ و شیره (ترنجبین) برای تولید عصاره‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. 🟣خواص درمانی عصاره خارشتر 1. خاصیت هپاتوپروتکتیو (محافظت از کبد) یکی از مهمترین خواص عصاره خارشتر که در طب سنتی نیز به آن اشاره شده، اثرات محافظت‌کننده بر کبد است: آنتی‌اکسیدانی: فلاونوئیدهای موجود با خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد، از آسیب اکسیداتیو به سلول‌های کبدی جلوگیری می‌کنند. کاهش آنزیم‌های کبدی: مطالعات نشان داده‌اند که عصاره خارشتر می‌تواند سطح آنزیم‌های ALT و AST را کاهش دهد. تحریک ترشح صفرا: به بهبود عملکرد کبد و هضم چربی‌ها کمک می‌کند. اثرات ضدفیبروتیک: از تشکیل بافت فیبری در کبد جلوگیری می‌کند. 2. ...