در ژوئیه 1952 كودتای افسران ناسیونالیست مصری تحت رهبری ژنرال نجیب و جمال عبدالناصر حكومت پادشاهی را سرنگون و نظام جمهوری در آن كشور برقرار كرد. اگرچه حركت افسران مصری الهام‌بخش برخی انقلاب‌ها در منطقه و كشورهای اسلامی شد ولی بی‌ تردید ملی كردن كانال سوئز توسط ناصر تحت تأثیر نهضت ملی شدن صنعت نفت ایران به وقوع پیوست. رژیم پهلوی كه با حكومت جدید مصر رابطه خوبی نداشت بیهوده كوشید تا قیام 15 خرداد را ناشی از تحریكات جمال عبدالناصر قلمداد كند و برای قیام مردم و رهبری امام خمینی(ره) پشتیبان خارجی بتراشد تا قتل عام ملت را موجه جلوه دهد. عجیب‌تر این است كه كمك دولت مصر به برخی از اعضای نهضت آزادی و جبهه‌ی ملی در دوران ناصر، از سوی برخی از نویسندگان ناصریست مصری كمك و مساعدت جمال عبدالناصر به نهضت امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی ایران قلمداد شده است و برخی دیگر نیز بدون هیچ تحقیقی آن را تكرار كرده‌اند. نویسنده‌ی مجموعه پیش‌رو با مطالعه ادعاهای مربوط به روابط ناصر با انقلاب اسلامی ایران پرده از این تناقض‌ گویی‌ها و دروغ‌ پراكنی‌ها برمی‌دارد و با انتقاد از شیوه‌ی تاریخ‌ نگاری نویسندگان ناصریست و با اتكاء به گفته‌های شخصیت‌های ایرانی و مصری، نحوه و میزان تعامل عبدالناصر و مصر را با انقلاب اسلامی مشخص می‌كند.