سوراخ کردن گوش (پیرسینگ) در شرایط استریل، در مجموع عملی کم خطر است اما در مواردی ممکن است این مسئله دردسرساز شود که بهتر است با نظارت کامل پزشک انجام گیرد، مخصوصا در گروه های زیر که عبارتند: افرادی که مستعد عفونت هستند، مانند بیماران دیابتی یا افرادی که کورتون مصرف می کنندافرادی که بیماری هایی دارند که خونشان به راحتی منعقد نمی شود و احتمال خونریزی در آن ها بالا استافرادی که داروهای ضدانعقاد خون مصرف می کنند توصیه های ایمنی برای سوراخ کردن گوش 1. نرمه گوش که همان قسمت پایینی گوش است، از بهترین نواحی بدن برای آویزان کردن آویز و گوشواره است که خطرات احتمالی کمتری در پی دارد، بدین جهت توصیه می شود فقط نرمه گوش را سوراخ کنید. 2. اگر قصد دارید گوشواره ای غیر از جنس طلا به گوشتان بیندازید، حتماً با فردی که گوشتان را سوراخ میکند مشورت کنید و از درستی انتخاب گوشواره خود مطمئن شوید. 3. اگر پوست حساسی دارید، احتمالاً گزینه مناسب برای شما گوشواره ای از جنس طلا و یا استفاده از گوشواره های طبی ضد حساسیت است. یادتان باشد که قبل از لمس کردن گوش هایتان دست خود را بشویید. این کار احتمال عفونت و گسترش آلودگی را کاهش می دهد. تا وقتی که زخم گوش هایتان کاملاً خوب نشده است، به این موارد توجه کافی داشته باشید: گوشواره های طبی را باید روزی دو بار (یک بار صبح و یک بار شب) ...