روزبهانِ بقلیِ شیرازی (متوفّای 606 ق) از بزرگانِ اهل معرفت و از سالکانِ برجستۀ وحدت وجودی است که آثار عربی و فارسیِ فراوانی را از خود برجای گذاشته است. یکی از آثار بسیار مهمِ او که آن را به زبان فارسی نوشته است، و متنی فاخر و ادبی دارد، کتاب رسالة القُدس (الرسالة القدسیّة) است. او این کتاب را در دوران پختگیِ خویش، نگاشته است و این کتاب را یکی از بهترین و عمیق‌ترین آثار او دانسته‌اند. روزبهان در مقدمۀ این کتاب، اشاره کرده است که رسالة القدس را برای مشایخ (سالکان پیشرفته و استادان سلوک) و برای سالکان متوسط، از اهل سلوکِ خراسانِ بزرگ و ترکستان، نوشته است. این اثر مشتمل بر حقایقِ عرفانی فراوانی است، که با زبان رمز و اشاره، نگاشته شده است و از این رو، دستیابی به حقایق و نکته‌های این اثر گرانقدر برای بسیاری، مقدور نیست و نکته‌های اشاره‌وارِ آن نیازمند شرح است. خوشبختانه شرح این کتاب کم نظیر به کوشش استاد شالچیان ناظر، نگاشته شد. برخی از مباحثِ این کتاب از این قرار است: فصلی در باب معرفت. فصلی در بیان احوال. فصلی در بیان مکاشفه و مشاهده. فصلی در معرفت ارواح. فصلی در معرفت قلب. فصلی در معرفت عقل. فصلی در معرفت نفس.