عتبة الکتبه مجموعه نامه‌های دیوان سلطان سنجر به قلم مؤید الدوله منتجب الدین بدیع اتابک جوینی است که نمونه‌ای از نگارش‌های پرآرایه و دشوار در نثر فارسی است و در سده ششم هجری نوشته شده است. این کتاب با مقدمه علامه قزوینی و تصحیح عباس اقبال در سال ۱۳۲۹ خورشیدی به چاپ رسیده است. همچنین در سال 1396 با تحلیل و تعلیقات جدید دکتر مریم صادقی توسط نشر نگاه معاصر باز نشر داده شد. متن عتبه شامل دو بخش است: نخست نامه های اداری یا سلطانیات که شامل 39 نامه می شود، و دوم نامه های دوستانه یا اخوانیات که 66 نامه است. این نامه ها در زمان سلطان سنجر به اطراف و اکناف نوشته و فرستاده می شدند و کاملاً درست و و بکر و دست اول است. گردآورنده نامه ها یعنی منتجب الدین، نماینده تام الاختیار سنجر و مورد اعتماد بسیار او و خواجه نظام الملک طوسی بوده، که تنها سمت کاتب و یا منشی او را نداشته است بلکه هرجا لازم بوده از سوی سلطان سنجر برای سرکشی امور مختلف اداری و قضایی و غیره فرستاده می شده و دیگران ملزم به اطاعت او بوده اند ۳۱۴ صفحه جلد شومیز قطع وزیری