کتاب «تاریخ تکایا و عزاداری قم» نخستین بار در سال 1371 در 347 صفحه در قطع وزیری منتشر و بلافاصله نایاب شد. بار دیگر این کتاب با همان ویژگی‌ها یعنی در برداشتن اسناد و مدارک منحصر به فرد و اضافات از جمله «تذکره شعرای مرثیه‌گوی قم و برگ‌هایی از نسخۀ خطی انجمن ادبی گلشن شیوا» در 409 صفحه در قطع رحلی از سوی بنیاد قم‌پژوهی در سال 1391 منتشر شد. یکی از ویژگی‌های تألیفات جناب عباسی به جز بهره‌مندی از منابع کمیاب یا نایاب، استفاده از روایت اشخاص مطلع – یا همان چیزی که تاریخ شفاهی می‌گوییم – است. این کتاب به دو قسمت عمده تقسیم شده است: یکی تکیه‌های قم و دیگری تذکره شاعران مرثیه گوی. در قسمت تکایا ضمن شرح عزاداری در خانه و شبیه‌خوانی و شجاعت‌خوانی و نوحه‌خوانی و سردم و سخنوری و سنگاب‌خانه و تکیه، تکایای قدیم قم در دوران قاجار و پهلوی را از جمله تکیه‌های میدان میر و سنگ سیاه و عشقعلی و ملا محمود و پنجه علی و شاه خراسان و چهل اختران و گذر جدا و عربستان و دروازه کاشان را توصیف کرده است. در قسمت شاعران از مرحومان آذر بیگدلی و ارباب و تندری و ناجی و اشراقی و حرمی و جواهری و آزادگان و فولادی و حیات بخش و مجاهدی و تعدادی دیگر یاد شده است. این اثر نخستین کتاب در باره تکیه‌های قم و همان‌طور که گفته شد برخوردار از تصاویر و اسناد منحصر به فرد است. حتی می‌توان این کتاب را بخشی از تاریخ دو قرن اخیر شهر قم دانست. ...