الذّخیرة فی علم الکلام یا ذخیرةُ العالِم و بصیرةُ المتعَلِّمِ، کتابی در علم کلام نوشته سید مرتضی (درگذشت: 436ق) است. آن را نخستین کتاب جامع کلام امامیه و مشتمل بر آخرین آراء و نظریات کلامی نویسنده می‌دانند. نویسنده تدوین این اثر را بعد از شروع به نوشتن اثر دیگر کلامی خود با نام «المُلَخَّص فی اصول الدین» آغاز می‌کند؛ اما در ادامه، نگارش الملخّص متوقف شده و الذخیرة‌ با تفصیل بیشتری ادامه می‌یابد. به عقیده عطایی نظری پژوهشگر متون کلامی، نویسنده این دو اثر را به عنوان یک کتاب دانسته است. سید مرتضی در این کتاب طیف گسترده‌ای از مباحث را مطرح کرده است که عمده مسائل اعتقادی را شامل می‌شود. مطالب کتاب الذخیرة‌ که امروزه چاپ شده است از فروعات عدل الهی و بحث افعال انسان آغاز می‌شود که بر اساس شواهد ارائه شده، این مطالب مربوط به بخش پایانی کتاب الملخَص است و بعدها به این کتاب ملحق شده است. نویسنده، الذخیره را بر اساس سنت رایج کتب کلامی آن دوره از مسائل مربوط به معرفت و نظر آغاز نموده است.