درباره شر در معنای عام، به عنوان مخالف یا عدم وجود خیر تعریف می شود. از این رو می‌تواند یک مفهوم بسیار گسترده باشد، اگرچه در استفاده روزمره اغلب به صورت محدودتر برای صحبت در مورد شرارت عمیق و علیه خیر عمومی استفاده می شود. به طور کلی، شر به شکل‌های متعدد ممکن است به چشم آید، مانند شکل شر اخلاقی و شخصی که معمولاً با این کلمه همراه است، یا شر طبیعی غیرشخصی (مانند بلایای طبیعی یا بیماری). در تفکر دینی، به شکل شیطان نیز بروز می‌یابد. گاهی نیز فراطبیعی و ابدی انگاشته می‌شود. در حالی که برخی ادیان، جهان‌بینی‌ها و فلسفه ها بر «خوب در مقابل شر» تمرکز دارند، برخی دیگر وجود و سودمندی شر را هنگامی که در خصوص مردم بیانش می‌نمایند، انکار می‌نمایند. شر می‌تواند نشان‌دهنده بی‌اخلاقی عمیق باشد، اما معمولاً بدون پایه‌ای استوار بر درک شرایط انسانی این تلقی نادرست و ناممکن است. مثلاً در هندوئیسم نزاع و رنج ریشه‌های واقعی شر به شمار می‌روند. در برخی زمینه‌های مذهبی، شر به عنوان یک نیروی ماوراء طبیعی توصیف شده است. تعاریف شر و تحلیل انگیزه‌های آن متفاوت است. ...