در این کتاب، مخاطب با یون‌جی (نوجوانی که از بدو تولد مبتلا به بیماری آلکسی تیمیا (بیماری ناتوانی در ابراز هیجان‌ها) بوده است) همراه می‌شود و در هر اتفاقی که برای یون‌جی رخ می‌دهد، خود را در موقعیت او تصور می‌کند و این روند به شناخت بهتر خواننده از احساسات خودش می‌انجامد. این اتفاق به ویژه برای نوجوانانی که در ابتدای مسیر زندگی هستند و درک درست و واضحی از احساسات خود ندارند، بسیار مفید خواهد بود. همراهی با یون‌جی در مسیر پرفرازونشیب زندگی، خواننده را متوجه ارزش احساسات و بروز آن‌ها می‌نماید. داستان از زبان شخصیت اصلی، یون‌جی، روایت می‌شود که همین امر به اثربخشی محتوا و تأثیرگذاری‌اش، کمک به سزایی نموده است؛نگاه تازه و جذاب یون‌جی نیز این اثربخشی را دوچندان می‌نماید. البته زاویه دید داستان گاهی، آن هم به‌طرزی نامحسوسی تغییر می‌کند؛ نویسنده در برخی موارد زاویه دید داستان را تغییر می‌دهد و از زبان مادر یون‌جی و گاه نیز اطرافیان یون‌جی، مسائلی را مطرح می‌کند. به دصورت کلی داستان بسیار شیوا و روان روایت می‌شود. در این رمان نویسنده زندگی‌ای را تصویر می‌‎کند که احساسات در آن هیچ جایی ندارند که همین موضوع زندگی یون‌جی را به نحوی به چالش می‌کشد که حتی تصور آن هم دشوار است.