گل همیشه بهار یکی از معروف ترین گیاهانی است که در مناطق شمال آمریکا و اروپا می روید. در قدیم هندی ها و عرب ها از آن استفاده دارویی می کردند. گلهای همیشه بهار نسبتاً درشت هستند و به قطر 4 تا 6 سانتی متر و به رنگ های زرد یا نارنجی معمولاً ظاهر می شوند، گلهای همیشه بهار با توجه به گرمی هوا معمولاً صبح ها باز می شود و عصر ها بسته می شود.   همیشه بهار گیاهی مقاوم به خشکی بوده و دماهای پایین را به خوبی تحمل می کند ولی ممکن است در یخ بندان های شدید بوته ها از بین برود، این گیاه را در تمامی مناطق گرمسیر و سردسیر و معتدل می توان کاشت. این گیاه در صنایع داروسازی، لوازم بهداشتی و آرایشی استفاده می شود و در بعضی کرم‌ها و شامپوهای گیاهی موجود است. بخش های مورد مصرف این گیاه گل، برگ و شاخه‌های آن می باشد. همیشه بهار گیاهی مقاوم به خشکی بوده و دماهای پایین را به خوبی تحمل می کند ولی ممکن است در یخ بندان های شدید بوته ها از بین برود، این گیاه را در تمامی مناطق گرمسیر و سردسیر و معتدل می توان کاشت. همیشه بهار به راحتی از طریق بذر تکثیر می شود و رشد سریعی دارد و بعد از گذشت 50 روز از کاشت بذر به گل می رود.