رمان «اهل غرق» بیش از همه در شخصیت‌پردازی و فضاسازی متأثر از رئالیسم جادویی است. حضور عناصر وهمی و تخیلی از قبیل: پریان دریایی، غول زشت‌روی دریاها و نیمه‌انسانی‌بودن قهرمان اصلی داستان رمان را در زمرهٔ آثار رئالیسم جادویی جای داده است. نویسنده در تلفیق واقعیت و تخیل در بیشتر موارد به‌خوبی از عهده برآمده و در برخی موارد با تفسیر و گزارش گونه کردن حوادث، از لحن قابل‌اعتماد آن می‌کاهد. داستان اهل غرق در جُفره‌ی بوشهر می‌گذرد و عناصر تکرارشوندهٔ شاخص آثار روانی‌پور در آن نقش پررنگی دارد. عناصری چون طبیعت جنوب ایران و دریا، افسانه‌های جُفره و پری‌های دریایی، طلسمها، ماهی‌گیری و زنان بومی که از کتاب کنیزو (1367) با آن‌ها آشنا شده‌ایم و در «اهل غرق» کامل می‌شوند.