علم نبض شناسی از دیرباز مورد توجه حکما و اطبا تراز اول عرصه پزشکی ایران زمین بوده است.اگرچه رگه هایی از رگ شناسی را در هند و چین و یونان باستان نیز میتوان یافت . در اکثر منابع اصیل ما مباحثی در خصوص اجناس نبض وجود دارد که از جمله شاخص ترین آن هل میتوان به کتاب قانون و رگ شناسی جناب بوعلی (ره) و رساله نیر اعظم حکیم محمد اعظم خان اشاره کرد.هرچند در برخی از منابع ذیقیمت دیگر نیز اشاراتی به مبحث نبض شده است.نظیر الاغراض الطیبه و المباحث العلائیه سید اسماعیل جرجانی که در 20 باب به شرح نبض و اجناس و انواع آن پرداخته است خلاصه نبض شناسی را میتوان از ارکان اصلی و ابزار اساسی در تشخیص امراض و اسباب بیماری ها برشمرد و در یک کلام نبض ضرباهنگ حیات است و هر طبیبی که خواهد از حال و روز و حیات وممات بیمار اطلاع یابد نا گریز باید نبض را بیاموزد چرا که نبض از گویاترین زیان ها در شناخت بیماری هاست