جودی آبوت دخترکی یتیم و مهربان است که به رغم زندگی تلخش، بسیار شوخ و دوست‌داشتنی است و استعدادی هم در نوشتن‌ دارد. روزی یکی از مقالات او را فردی با نام مستعار جان اسمیت می‌خواند و چون یکی از خیرین پرورشگاه بوده است تصمیم می‌گیرد که به عنوان قیمِ جودی، امکان تحصیل او را فراهم کند و این‌گونه می‌شود که این دخترک یتیم و دوست‌داشتنی برای ادامه‌ی تحصیل به دبیرستان یادبود لینکلن می‌رود. همان شبی که جان اسمیت مقاله‌ی او را می‌خواند جودی فقط لحظه‌ای می‌تواند سایه‌ی این مرد را ببیند که بلند و کشیده است و به همین دلیل به او لقب بابا لنگ دراز را می‌دهد. بابا لنگ دراز فقط یک درخواست از جودی داشت و آن هم این بود که هر ماه نامه‌ای برایش بنویسد و به دلیل همین درخواست نامه‌های صمیمانه و پر از احساس جودی در خصوص زندگی شخصی و تجربه‌های جدیدش خطاب به بابا لنگ دراز آغاز می‌شود. هر چه جودی بیشتر برای این خیر ناشناس می‌نویسد بیشتر تمایل به آشنایی با او را پیدا می‌کند و در نامه‌هایش هم از این خواسته‌ی خود می‌گوید اما نامه‌ها همواره بی‌پاسخ می‌ماندند. جودی آبوت دو هم‌اتاقی به نام‌های سالی مک‌براید و جولیا پندلتون دارد. او در طول داستان با این دو رابطه‌ای صمیمانه برقرار می‌کند که این دوستی منجر به آشنایی با جرویس پندلتون می‌شود. ...