آب مناسب برای اسپرسوساز چه آبی است؟ احتمالا فکر می کنید همان آبی که از شیر برای دم کردن چای و گل گاو زبان استفاده می کنید. البته این جواب میتواند درست باشد به شرطی که با استانداردهای انجمن قهوه تخصصی همخوانی داشته باشد. پیچیده شد نه؟ خب اسپرسو و کلا نوشیدنی های بر پایه قهوه پدیدههای پیچیده ای هستند. همین متن بلندبالایی که مشاهده می فرمایید تنها جواب به یکی از سوال های مطرح شده درباره قهوه یعنی آب آن است.
آب مورد نیاز برای یک اسپرسو در کلاس جهانی، باید ویژگی های خاصی داشته باشد. بعضی ترکیبات را نداشته باشد، و در مقابل برخی دیگر از ترکیبات را شامل باشد تا اسپرسو و لاته و کاپوچینویی را که با آن درست می کنید بتوانید جلوی مهمان یا مشتری بگذارید. به نظرم کلی گویی را همین جا تمام کنیم و برویم سراغ فهمیدن این موضوع که بهترین آب برای اسپرسوساز چه آبی است.
فهرست:
اهمیت کیفیت آب در تهیه اسپرسو
آب پایه هر نوشیدنی و حتی خوراکی است که می شناسید، چه ارگانیک و چه صنعتی. اسپرسوبازهای قهار می دانند که نقش و اهمیت کیفیت آب در تهیه یک قهوه اسپرسو عالی و بی نقص تا چه اندازه زیاد است. کم و زیاد بودن ترکیبات شیمیایی آب مصرفی در قهوه سازی می تواند تاثیر زیادی روی محصول خروجی بگذارد.
به خاطر همین هم باریستاهای حرفهای روی کیفیت آبی که قرار است با آن اسپرسو و دیگر نوشیدنی های بر پایه قهوه درست کنند خیلی حساسیت به خرج میدهند. برخی از فاکتورهایی که می توانند اهمیت آب را روی کیفیت اسپرسو نشان دهند عبارتند از:
- نقش آب در روند فرآوری اسپرسو: آب بیش از ۹۸٪ ترکیب نهایی اسپرسو را تشکیل می دهد و به عنوان حلال اصلی، نقش اول را در فرآیند استخراج بازی می کند. کیفیت مواد معدنی موجود در آب (نظیر کلسیم، منیزیم، بی کربنات ها و سدیم) بر شیوه استخراج ترکیبات طعمی قهوه و عصاره گیری آن تاثیر مستقیم دارد.
آبی که سختی بالایی دارد یعنی دوز بعضی از عناصر شیمیایی خاص در آن زیاد است، به اصطلاح رس قهوه را می کشد و نوشیدنی را تلخ و گس می کند، در حالی که آب با سختی بسیار پایین، استخراج ناقصی از مواد قهوه را به همراه خواهد داشت که این باعث می شود طعم اسپرسو خیلی یواش یا بیش از حد ترش شود. - تاثیر مستقیم عناصر موجود در آب بر طعم اسپرسو: آب ناخالص مزه قهوه را هم مثل مزه خودش بد می کند. وجود مواد شیمیایی مانند کلر آزاد، کلرامین، فلزات سنگین یا گوگرد در آب می تواند باعث ایجاد طعم های نامطلوب در اسپرسو شود. این ترکیبات ممکن است نُت هایی مانند طعم شیمیایی، دارویی یا بدمزه به نوشیدنی تحمیل کنند.
به خاطر همین، سازمانهایی چون Specialty Coffee Association (SCA) توصیه میکنند که آب مورد استفاده در تهیه اسپرسو باید عاری از کلر و سایر آلاینده های شیمیایی باشد تا کیفیت طعمی مطلوب حاصل گردد. اگر در منطقه ای زندگی می کنید که این عناصر در آب آن زیاد پیدا می شوند، بهتر است از دستگاه های تصفیه آب استفاده کنید، چه برای اسپرسو و چه برای چای و دوغ. - تاثیر کیفیت آب روی دستگاه اسپرسو ساز: حتما سردوش ها و کولرهای آبی را دیده اید که نمک می بندند و پوسیده می شوند. اگر یک چنین آبی وارد دستگاه ظریف و لطیف اسپرسو ساز شود چه بلایی سر آن می آورد؟ آبی که حاوی مقدار زیادی مواد معدنی محلول مخصوصا کلسیم و منیزیم باشد، در درازمدت باعث تشکیل رسوبات آهکی در اجزای داخلی دستگاه اسپرسوساز می شود. این رسوبات میتوانند عملکرد دستگاه را مختل کرده، باعث افت فشار، کاهش بازده حرارتی و در آخر افزایش هزینه های تعمیر و نگهداری شوند. استفاده از سیستم های فیلتراسیون حرفه ای، مانند فیلترهای BWT یا Everpure، از راهکارهایی است که برای جلوگیری از این مشکل در محیط های تخصصی قهوه سازی از آن ها استفاده می کنند.
- کیفیت آب و مصرف اسپرسو در گذر زمان: حتی اگر در ابتدای کار هم از آب خوب و با کیفیت برای تهیه اسپرسو استفاده کردید و از نتیجه آن هم خوش تان آمد، باید هر چند وقت یک بار کیفیت آب را باز هم تست کنید. ثبات کیفیت آب در طول زمان، برای حفظ یک نواختی در طعم اسپرسو خیلی مهم است.
حتی در صورت استفاده از آب مناسب در ابتدا، بدون نظارت و تستهای دوره ای، ممکن است ترکیب شیمیایی آب دست خوش تغییر شده و بر طعم نهایی تأثیر منفی بگذارد و این در کافه ها و رستوران ها برای کسب و کار تبعات بدی دارد. استفاده از ابزارهایی مثل TDS متر یا کیت های اندازه گیری سختی آب، برای پایش مداوم کیفیت آب، از الزامات فرآیندهای حرفه ای تهیه قهوه است. پس اگر باریستای کافه تان در این مورد خیلی سرتان غر می زند، بهتر است غرهایش را جدی بگیرید!
کیفیت آب و مشکلات اسپرسو ساز
حتما اگر یک دستگاه اسپرسو ساز گران قیمت برای کافه یا استفاده خانگی خود خریده باشید، دوست ندارید که به زودی به خاطر آب مصرفی اش آن را به دست تعمیرکار بسپارید. در بالا یک اشاره کوچک درباره این تاثیر آب روی دستگاه اسپرسو ساز داشتیم. در ادامه این مورد را مفصل تر بررسی می کنیم.
- رسوب آهکی در بویلر و مسیرهای داخلی: آبی که سختی بالا داشته باشد – که یعنی شامل مقادیر زیاد کلسیم و منیزیم بودن است – در وقت حرارت دیدن، این مواد معدنی را به صورت کربنات رسوب می دهد. این رسوبات به تدریج در بویلر، مبدل حرارتی و مسیرهای انتقال آب ته نشین می شوند.
تجمع این رسوبات هم می تواند باعث افت فشار، کند شدن گرم شدن آب، و در نهایت آسیب دیدن اجزای داخلی دستگاه شود. طبق تحقیقات، حتی ۱ میلیمتر رسوب آهکی میتواند تا ۱۰٪ راندمان حرارتی دستگاه را کاهش دهد. هر قدر سختی آب مصرفی شما بیشتر باشد، دستگاه اسپرسو سازتان زودتر به پت پت می افتد. پس بهتر است فکری به حال آب سختی که با آن قهوه می سازید بکنید. - ایجاد رسوب در هد گروپ و سبد پرتافیلتر: اگر چه این بخش ها مستقیم تحت گرمای بالا مانند بویلر نیستند، اما عبور هر روزه آب دارای املاح بالا از روی سبد پرتافیلتر و هد گروپ، باعث ایجاد لکه های سفید رنگ، انسداد منافذ و کاهش راندمان عصاره گیری می شود. این اتفاق عصاره گیری را با مشکل مواجه می کند و اسپرسوهایی که در درازمدت با این دستگاه رسوب گرفته می زنید مزه آبدوغ خیار خواهند گرفت.
- خوردگی قطعات فلزی دستگاه: یک عامل دیگر که روی کیفیت آب مصرفی برای اسپرسو ساز خیلی تاثیر دارد و نفس دستگاه را می کشد، pH آن است. استفاده از آب با pH خارج از بازه خنثی (کمتر از ۶.۵ یا بیشتر از ۸.۵)، مخصوصا در صورت ترکیب با فلزاتی مانند مس یا فولاد ضد زنگ، می تواند منجر به خوردگی مجاری و قطعات داخلی شود. این خوردگی ممکن است در آغاز چیز خاصی به نظر نیاید، اما در درازمدت به نشتی، تغییر رنگ آب خروجی و حتی خرابی کامل قطعات منتهی می شود. از منظر مهندسی، این پدیده در دستگاه های اسپرسو که تحت فشار و دمای بالا کار می کنند، خطرناک و پرهزینه است و باید برای رفع آن جیب تان را خیلی سبک کنید.
- گرفتگی نازل ها و سوپاپ ها: فقط عناصر محلول در آب نیستند که دستگاه اسپرسو ساز را خراب می کنند. بعضی از آب های مصرفی حتی مواد سفتی که با چشم غیر مسلح هم دیده می شوند هم در خود دارند. نمک هایی که نامحلول هستند، رسوبات آهکی یا ذرات جامد معلق در آب تصفیه نشده می توانند نازل بخار، دوش گروپ هد و سوپاپ های فشار را مسدود کنند. این مشکل نه فقط باعث کاهش عملکرد دستگاه می شود، بلکه می تواند فشار نامناسبی هم بیاورد و فرآیند عصاره گیری را از بیخ مختل کند. همچنین، گرفتگی در مسیرهای بخار می تواند منجر به کاهش بازدهی در تولید فوم شیر شود. کسی هست که لاته با ته مزه آهک دوست داشته باشد؟!
- تغییر و نوسان در فشار و دمای آب: سرد و گرم کردن آب ورودی می تواند هر دستگاهی را خراب کند، چه دستگاه گوارش آدم چه دستگاه اسپرسو ساز. تجمع رسوبات در بویلر یا مسیرهای پمپ می تواند بر تنظیم دمای آب تأثیر گذاشته و باعث نوسانات در عملکرد PID یا ترموستات شود. این نوسانات دمایی باعث عصاره گیری یلخی و استخراج ناهماهنگ ترکیبات قهوه شده و طعم نهایی را ناپایدار و قیافه مشتری را در هم می کند. همین طور پمپ ممکن است در اثر انسداد ناشی از رسوبات، نتواند فشار مطلوب (معمولاً ۹ بار) را حفظ کند و بعد از مدتی بافت اسپرسو شبیه بافت شربت سرماخوردگی کودکان شود.
- خراب کردن حسگرها و قطعات الکترونیکی دستگاه: باید بدانید که فلز فقط جامد نیست و مولکول هایش در آب هم پیدا می شوند. وجود املاح یا فلزات محلول در آب، در صورت نفوذ به بردهای الکترونیکی، می تواند باعث اتصالی، خوردگی یا ناپایداری در عملکرد سیستم های کنترلی دستگاه شود. این مشکل مخصوصا در اسپرسو سازهایی که سنسورها و سیستم های هوشمند و جدید دارند (مانند دستگاه های مجهز به نمایشگر یا سیستم PID) بیشتر دیده می شود.
- اسپرسو با عطر و طعم فلز: آبهایی که حاوی سولفات، آهن یا فلزات سنگین باشند، میتوانند باعث انتقال بوی زهم یا طعم فلزی به اسپرسو شوند. این مشکل ممکن است ناشی از خوردگی داخلی دستگاه یا استفاده از آب نامناسب باشد. در دستگاه های صنعتی که برای یک گردان مشتری اسپرسو تولید می کنند، این طعم نامطلوب می تواند به شهرت کافه یا برند آسیب برساند و کاهش رضایت مشتریان را در پی داشته باشد.
- گذاشتن خرج روی دست صاحب دستگاه: به دلیل اثرات استفاده از آب با کیفیت پایین ، خرابی های متعدد، نیاز به رسوب زدایی مکرر، تعویض قطعات فرسوده، و حتی کاهش طول عمر مفید دستگاه، هزینه های تعمیرات و خدمات پس از فروش افزایش می یابد. طبق گزارش های تولیدکنندگانی مانند La Marzocco و Nuova Simonelli، آب نامناسب یکی از دلایل اصلی ابطال گارانتی دستگاه های اسپرسوساز است. این جا هم که می دانید گارانتی اصلی دستگاه ها پیدا نمی شود و کلی پول باید خرج دستگاه رسوب گرفته خود کنید. پس باریستای محترم حواست به آب باشد.
ویژگی های بهترین آب برای اسپرسوساز
یک نهادی هم هست به نام انجمن قهوه تخصصی (SCA). این نهاد با تحقیقات و آزمایش های متعدد، یک سری استاندارد را برای بهترین آب مناسب برای اسپرسوسازی ارائه کرده است که اگر آن ها را رعایت کنید، احتمالا دستگاه اسپرسو سازتان تا چند نسل بعدتان هم دوام خواهد آورد. این استانداردها عبارتند از:
- محدوده pH مناسب بین ۶.۵ تا ۷.۵: آب با پی اچ خنثی یعنی 7 بهترین اسپرسو را به شما می دهد. اگر این آب کمتر از مقدار استاندارد پی اچ داشته باشد یعنی اسیدی باشد، مجاری فلزی و پلاستیکی دستگاه را به مرور زمان خواهد جوید و پوسیده خواهد کرد. آبی که پی اچ بیشتر از این مقدار هم داشته باشد قلیایی است و نمی تواند عمل عصاره گیری از قهوه را کامل انجام دهد و به خاطر همین طعم اسپرسو مثل زهر مار تلخ می شود. اگر می خواهید هم دستگاه تان راضی باشد و هم خودتان از طعم اسپرسو رضایت داشته باشید، با قسم و آیه هم که شده شاخص پی اچ آب را روی مقدار استاندارد آن یعنی 7 نگه دارید.
- سختی آب بین 50 تا 175 ppm برای عنصر CaCO₃: برای فهمیدن این شاخص باید اول کمی درس های شیمی دوران مدرسه را مرور کنیم. سختی کل به مجموع یون های کلسیم و منیزیم محلول در آب اطلاق می شود که در عصاره گیری نقش مهمی دارند. مقدار مناسب سختی باعث استخراج مطلوب ترکیبات طعمی، مخصوصا نت های شیرین و متعادل می شود. اگر سختی آب کمتر از ۵۰ ppm باشد، استخراج عطر بهشتی قهوه ناقص خواهد ماند و قهوه طعمی کم رمق و ترش خواهد داشت. اگر بالاتر از ۱۷۵ ppm باشد، علاوه بر ایجاد طعم تلخ و گسی، رسوبات آهکی در بویلر و لوله ها جا خوش می کند. به همین دلیل، تنظیم دقیق سختی آب، هم برای کیفیت طعمی و هم برای محافظت از دستگاه ضروری است.
- شاخص قلیایی بودن بین 40 تا 75 ppm برای عنصر CaCO₃: شاخص قلیایی بودن به این معناست که مقدار مناسب آن، می تواند نوسانات ناگهانی pH را خنثی کرده و ثبات در فرآیند عصاره گیری قهuوه را تضمین کند. اگر قلیائیت خیلی پایین باشد (زیر ۴۰ ppm)، pH آب در تماس با ترکیبات اسیدی قهوه مثل آب خوردن افت می کند و باعث استخراج ناپایدار و طعم نامتوازن اسپرسو می شود. در مقابل، قلیائیت بالا (بالاتر از ۷۵ ppm) باعث می شود طعم های اسیدی قهوه سرکوب شده و طعم کلی اسپرسو سنگین و تخت شود و مزه گل و لای بگیرد.
- مقدار کل مواد جامد محلول (TDS) بین ۷۵ تا ۲۵۰ ppm: این شاخص بیانگر مجموع تمام مواد معدنی و نمک های حلشده در آب است. مقدار مناسب TDS باعث استخراج کنترل شده و یکنواخت ترکیبات قهوه می شود. آب با TDS پایین یعنی کمتر از ۷۵ ppm، زور استخراج کمی دارد و نمی تواند ترکیبات پیچیده قهوه را بهخوبی آزاد کند، در نتیجه اسپرسو طعمی آبکی خواهد داشت. در مقابل، آب با TDS بالا یعنی بیشتر از ۲۵۰ ppm، ممکن است باعث طعم گسی، چسبندگی دهانی زیاد و حتی بروز رسوبات شود. تنظیم TDS به عنوان شاخص کلی کیفیت آب، مکمل پارامترهای دیگر هم است.
- نداشتن کلر و ترکیبات ضد عفونی کننده (مثل کلرامین): آن موارد قبلی که گفتیم بیشتر با اجزای فلزی دستگاه شوخی دستی می کردند، اما این مورد می تواند اجزای پلاستیکی دستگاه را از راه به در کند. SCA می گوید که آب نباید هیچ گونه کلر آزاد یا کلرامین داشته باشد، زیرا این ترکیبات علاوه بر ایجاد طعم های شیمیایی (اسپرسو با طعم پلاستیک، باند پانسمان یا استخر!)، می توانند به اجزای لاستیکی و پلاستیکی دستگاه اسپرسوساز هم آسیب برسانند. استفاده از فیلترهای کربنی فعال یا سیستم های تصفیه حرفه ای برای حذف این ترکیبات و داشتن یک اسپرسو در سطح جام جهانی ضروری است.
- نسبت متعادل کلسیم به منیزیم: ما گفتیم که آب نباید سخت باشد، اما این بدان معنا نیست که زیادی هم نرم باشد. درحالیکه هر دو یون کلسیم و منیزیم برای فرآیند عصاره گیری قهوه اهمیت دارند، منیزیم تأثیر بیشتری در استخراج ترکیبات طعمی مثبت دارد، اما کلسیم بیشتر موجب رسوب گذاری در دستگاه می شود. نسبت متعادل این دو، نهتنها به بهبود طعم کمک می کند، بلکه از ایجاد رسوب های بیش از حد نیز جلوگیری می کند. برخی سیستم های فیلتراسیون پیشرفته این نسبت را تنظیم می کنند.
- مشخصات ظاهری آب: آب اسپرسو باید مثل آب چشمه های اول بهار باشد؛ کاملا شفاف، بی رنگ و فاقد هرگونه بو. هر تغییر در ظاهر یا بوی آب نشانگر وجود آلودگی یا مواد نامطلوب (مانند سولفیدها، آهن، فلزات سنگین یا جلبک های میکروسکوپی) است که می توانند طعم نهایی اسپرسو را خراب کرده یا به دستگاه آسیب وارد کنند. با یک دستگاه فیلتر آب ساده هم می شود این موارد را از آب زدود.
انواع آب مناسب برای دستگاه اسپرسوساز
بهطور کلی سه نوع آب رایج برای دستگاه اسپرسوساز شامل آب تصفیهشده، آب معدنی و آب مقطر است که هرکدام ویژگیها و مزایا و معایب خاص خود را دارند. آب تصفیهشده با سختی کنترلشده بهترین گزینه برای حفظ طعم و طول عمر دستگاه است. استفاده از آب با املاح زیاد یا کاملاً بدون املاح میتواند به طعم قهوه یا عملکرد دستگاه آسیب بزند.
آب معدنی یا آب تصفیه شده؟
آب معدنی برای نوشیدن خوب است اما آیا برای ریختن در حلق دستگاه اسپرسو ساز هم مناسب است؟ معمولاً دارای مواد معدنی طبیعی مانند کلسیم، منیزیم و سدیم است که بسته به منبع برداشت، می تواند سختی بالایی داشته باشد. این مواد معدنی در صورتی که در مقادیر کنترل شده باشند، به استخراج بهتر طعم قهوه در دستگاه کمک می کنند. اما بسیاری از آب های معدنی تجاری دارای سختی بالا (بیش از ۲۰۰ ppm) هستند که میتواند خیلی راحت موجب تشکیل رسوب در بویلر و مسیرهای داخلی دستگاه اسپرسوساز شود. همچنین برخی از آن ها دارای مقادیر نامتعادل کلسیم و منیزیم یا pH نامناسبند. بنابراین استفادهی مداوم از آب معدنی بدون بررسی دقیق مشخصات شیمیایی آن توصیه نمی شود، مگر آن که آن آب دقیقاً در محدوده استانداردهای SCA قرار بگیرد که البته با این وضع استانداردگذاری بعید است این طوری باشد.
و اما آب های عبورکرده از فیلترهای دستگاه آب شیرین کن؛ این آب تصفیه شده در صورت استفاده از دستگاه های اسمز معکوس (RO) یا فیلترهای چند مرحله ای با تنظیمات دقیق، می تواند بهطور اختصاصی برای قهوه بهینه سازی شود. این نوع آب امکان کنترل سختی، قلیائیت و حذف کلر و ناخالصی ها را فراهم می کند و در صورت داشتن ترکیب قلیایی «بازمعدنیسازی»، میتواند دقیقا مطابق استانداردهای قهوه تخصصی تنظیم شود. اما آب تصفیه شده بیش از حد (مانند آب کاملاً دیونیزه یا تقطیر شده که زیادی شل و ول هستند و بیشتر به درد آمپول می خورند) قدرت عصاره گیری پایینی دارد و برای اسپرسو مناسب نیست. بنابراین، آب تصفیه شده تنها در صورتی برتری دارد که تجهیزات آن استاندارد، قابل تنظیم و به درستی نگهداری شوند.
آیا آب جوشیده برای اسپرسوساز مناسب است؟
شاید تا این جا دانسته باشید که آب پر املاح می تواند چه بلایی سر دستگاه اسپرسو ساز بیاورد و این که آب جوشیده چقدر می تواند رسوبات داشته باشد. آب جوشیده ممکن است در شرایط اضطراری یا نبود گزینه مناسب تر، کمی بهتر از آب لوله کشی خام باشد، اما برای استفاده مداوم در اسپرسوساز مناسب نیست. چون جوشاند آب ترکیبات مضر آن را مثل فلزات سنگین و ترکیبات آلی و نیترات ها از آن حذف نمی کند، پی اچ آب را تنظیم نمی نماید و نمی تواند میزان قلیایی بودن آب را تعیین کند. پس استفاده مداوم از این آب در اسپرسو ساز همانا و خراب شدن آن در طولانی مدت همان.
راهکارهای انتخاب آب مناسب برای اسپرسوساز
- از آب تصفیه شده با فیلتر کربنی استفاده کنید:
برای حذف کلر، بو و مزه های ناخوشایند موجود در آب شهری، توصیه می شود از پارچ های فیلتردار یا دستگاه های تصفیه آب دارای فیلتر کربن فعال استفاده کنید. این کار هم طعم قهوه را بهبود می دهد و هم آسیب به قطعات داخلی اسپرسوساز را کاهش خواهد داد.
- آب خیلی سخت یا خیلی خالص استفاده نکنید:
آب مقطر یا آب های با سختی بسیار پایین به دلیل نداشتن املاح ضروری، قدرت استخراج مناسبی ندارند و به چای و دمنوش می خورند نه قهوه. در مقابل، آب های با سختی بالا هم در دستگاه رسوب می کنند. انتخاب آبی با سختی متعادل، کلید حفظ کیفیت عصاره گیری و سلامت دستگاه و در نتیجه یک اسپرسو شیک است. - بررسی برچسب ترکیبات شیمیایی آب معدنی
در صورتی که از آب معدنی برای اسپرسو ساز استفاده می کنید، ضروری است برچسب آن را از نظر میزان TDS (بین ۷۵ تا ۱۵۰ ppm)، سختی کل، قلیائیت و pH مورد مداقه نهایی قرار دهید و نتیجه غایی را به دست آورید. آب هایی با سختی بالاتر از حد استاندارد می توانند موجب رسوب و افت عملکرد اسپرسوساز شوند. - استفاده از ترکیبات استانداردسازی شده جهت ساخت آب قهوه
برای نوشندگان حرفه ای قهوه چه به صورت خانگی و چه در کافه ها، تهیه آب با ترکیب دقیق از طریق افزودن مواد معدنی مشخص به آب مقطر یا اسمز معکوس توصیه می شود. دستورهایی مانند Third Wave Water امکان دستیابی به ترکیب شیمیایی ایده آل برای عصاره گیری قهوه را فراهم می کنند. به این صورت که محتویات ساشه آن را با مقدار متناسب آب مقطر خالص ترکیب می کنید و آب مناسب فرآوری اسپرسو را به دست می آورید. اگر به این بسته دسترسی نداشتید، می توانید به شکل ساده برای تهیه آب مناسب اسپرسو، ۲ لیتر آب مقطر را با ۰٫۲ گرم بی کربنات سدیم و ۰٫۴ گرم سولفات منیزیم مخلوط کنید. این ترکیب سختی و قلیائیت آب را در محدوده ای قرار می دهد که مطابق با استانداردهای قهوه تخصصی (SCA) است. حتماً از ترازوی دقیق استفاده کنید تا یک وقت ترکیباتتان تبدیل به سوخت موشک نشود. نیازی نیست از این اصطلاحات عجیب و غریب مرعوب شوید. همه چیزهایی را که در نام بردیم مغازه های قهوه و لوازم قهوه دارند. از همین باسلام خودمان هم می توانید بخریدشان.
قیمت و خرید انواع اسپرسوساز از باسلام
هر اسپرسو سازی که بخواهید از هر مدل و برند و ظرفیتی در باسلام پیدا می شود. فقط کافی است روی لینک زیر بزنید تا انواع و اقسام آن را پیدا کنید. فروشندگان این دستگاه ها هم خودشان بلد کار هستند و می توانند برای یک انتخاب متناسب با نیازتان شما را یاری کنند. از نظرات دیگر خریداران هم می توانید استفاده کنید.
هر جای کشور هم که باشید سفارش تان را در زودترین زمان ممکن دریافت خواهید کرد و بعد از اعلام رضایت به باسلام هزینه اش به دست فروشنده خواهد رسید. شاید خودتان فروشنده باشید ولی هنوز در باسلام غرفه نزده باشید که باید بگوییم هیچ وقت برای سود کردن دیر نیست. پس همین الان دست به کار شوید و به جمع باسلامی ها بپیوندید.
سوالات متداول دربارهی آب مناسب برای اسپرسوساز
آب شهری به دلیل داشتن کلر، سختی بالا یا متغیر، و احتمال وجود ناخالصی هایی مانند فلزات سنگین، معمولا برای استفاده مستقیم در اسپرسوساز مناسب نیست و توصیه میشود قبل از مصرف حتما تصفیه و تنظیم شود.
بهترین نوع آب برای تهیه اسپرسو، آبی است که دارای سختی کل بین ۷۰ تا ۱۲۰ ppm، قلیائیت حدود ۴۰ ppm، بدون کلر و مواد آلی، با pH متعادل (حدود ۷)، و TDS کل بین ۷۵ تا ۱۵۰ ppm باشد، چرا که چنین ترکیبی هم طعم قهوه را به درستی استخراج می کند و هم از ایجاد رسوب در اسپرسوساز جلوگیری می نماید.
بله، سختی آب بهطور مستقیم بر عملکرد اسپرسوساز تأثیر دارد؛ آب با سختی بالا (حاوی کلسیم و منیزیم زیاد) خراب شدن دستگاه و طعم اسپرسو می شود، در حالی که آب بیش از حد نرم نیز توانایی استخراج مطلوب ترکیبات قهوه را ندارد.
استفاده از آب جوشیده برای اسپرسوساز توصیه نمی شود، زیرا جوشاندن تنها بخشی از گازهای محلول و کلر را کاهش می دهد اما املاح معدنی (مانند کلسیم) در آب باقی می مانند و حتی ممکن است در اثر تغلیظ، رسوب گذاری را تشدید کنند.
