برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

با دارچین به جنگ دیابت بروید

آیا شما جزو پنج میلیون دیابتی در ایران هستید؟ آیا می‌دانید بیشترین علت قطع عضو، بیماری دیابت است؟ آیا می‌دانید در ایران و جهان، آمار زنان دیابتی بیشتر از مردان است؟ آیا می‌دانید که دیابت نوع دو که بیش از نود درصد بیماران را تشکیل می‌دهند، بی سر و صداست و به موقع تشخیص داده نمی‌شود؟!

آیا می‌دانید دیابت، عوارض چشمی، کلیوی، عصبی، قلبی و عروقی دارد اما با کنترل قند خون، عمر دیابتی‌ها به اندازه آدم‌های سالم خواهد بود؟ خیلی نگران نشوید، اگر دیابتی هستید یا می‌خواهید از آن پیشگیری کنید، مصرف دارچین را فراموش نکنید!

با مصرف دارچین، خطرات دیابت را کم کنید

در دیابت، بیمار رنج زیادی می‌کشد و در معرض بیماری‌های چشمی، کلیوی، عصبی، قلبی و عروقی (مانند فشار خون و سکته مغزی)  و عوارض بعدی آن مانند قطع عضو یا مرگ زودرس (قبل از زمان طبیعی و کهولت سن)‌ قرار می‌گیرد. همچنین دیابت هزینه‌های زیادی را بر دوش بیمار و خانواده‌اش می‌گذارد و در نگاه کلی‌تر، هزینه درمانی را در کشور بالا می‌برد.

خطرات و عوارض دیابت و میزان آن، بیشتر از این بندی است که نوشتم. قصد من افزایش نگرانی شما نیست، بلکه می‌خواهم توصیه کنم که با  مصرف دارچین، به درمان (در کنار مصرف داروهای تجویزشده پزشک) یا پیشگیری از دیابت و حتی تنظیم وزن‌تان که از عوامل دیابت است، کمک کنید.

بازار باسلام - basalam

کاهش قند و چربی خون با دارچین

مصرف دارچین، در کنترل گلوکز (قند) و لیپید (چربی) خون بیماران دیابتی مؤثر است. نتیجه  یک مطاله کارآزمایی بالینی (۱) نشان می‌دهد که هرچند مصرف مکمل خوراکی دارچین، به تنهایی سبب کاهش قند و چربی خون نمی‌شود اما مصرف آن در کنار درمان‌های متادول توصیه می‌شود؛ زیرا کاهش معناداری در شاخص توده بدنی گروه دریافت‌کننده دارچین دیده می‌شود.

البته اگر دارچین باعث حساسیت یا مشکل گوارشی می‌شود باید از مصرف زیاد آن پرهیز کرد. در همین مطالعه، دو نفر به دلیل حساسیت و تظاهرات پوستی کنار گذاشته شدند.

دارچین مؤثرترین داروی گیاهی دیابت

بعضی از مطالعات نشان می‌دهد که برای تنظیم گلوکز، دارچین نسبت به دیگر گیاهان دارویی مانند چای سبز، روغن زیتون، دانه سیر مؤثرتر است. همچنین ترشح انسولین را (تا بیست برابر) تشدید می‌کند و نیز باعث تقویت عمل انسولین می‌شود و مقاومت بدن نسبت به آن را کاهش می‌دهد.

دارچین باعث افزایش سوخت و ساز گلوکز و ورود آن به سلول‌ها می‌گردد. تحقیقات درباره اثر دارچین با آزمایش روی حیوانات، نشان داده است که مصرف دارچین هیچ گونه اثر سمی در پی نداشته است.(۲)

دیابت نوع دوم، جزو بیماری‌های خاموش است

دیابت دو نوع است. در نوع اول، در بدن به اندازه کافی انسولین تولید نمی‌شود یا مقادرش خیلی کم است. وقتی انسولین نباشد بدن نمی‌تواند از گلوکز انرژی مورد نیازش را تأمین کند. برای درمان این نوع دیابت، انسولین تزریق می‌شود.

در دیابت نوع دوم، بدن در برابر استفاده از انسولین تولید‌شده مقاومت کند. در این صورت، انسولین تولید شده به جای استفاده در سلول، در بدن جمع می‌شود. بیش از نود درصد دیابتی‌ها از نوع دوم هستند.

این نوع دیابت، بر عکس نوع اول، بی سر و صداست و ممکن است سال‌ها به بدن ما آسیب بزند ولی از آن بی خبر باشیم تا به یک عارضه جدی دچار شویم و دنبال درمانش برویم و متوجه شویم دیابت نوع دوم داریم.

روش‌های مصرف دارچین

در بیشتر کشورهای جهان، دارچین برای ادویه غذا استفاده می‌شود. در ایران قیمه دارچینی معروف و از خورشت‌های خوش عطر و بوست. در پخت این قیمه، گاهی از پودر دارچین در ادویه استفاده می‌کنند و گاهی هم چوب دارچین را به خورشت اضافه می کنند و موقع سرو جدا می کنند و در ظرف خورشت نمی‌گذارند.

یکی از روش‌های مصرف دارچین، دمنوش آن به تنهایی یا ترکیبی (دمنوش عسل و دارچین) است. برای این کار می‌توان تکه‌ای از چوب دارچین را در قوری انداخت یا در استکان یا لیوان آب جوش قرار داد و سر آن را با نعلبکی یا چیز دیگری پوشاند و بعد از آن که دمای آب به میزان دلخواه رسید، آن را هم زد و و نوش جان کرد.

در همین روش می توان عسل را هم در دمای کمتر از جوش، به دمنوش اضافه کرد. البته چون قصد ما از مصرف دارچین پایین آوردن قند خون است، بهتر است که همراهش قند یا شکر سفید مصرف نشود و چای یا دمنوش دارچینی را بدون شیرینی خورد یا از جایگزین‌های طبیعی استفاده کرد؛ مثل کمی خرما یا توت.

چای و دارچین هم از نوشیدنی‌های محبوب است. برای چای دارچینی می‌شود چوب یا پودر دارچین را در قوری قرار داد یا این که کمی از پودر دارچین را روی چای در لیوان یا فنجان پاشید. روی قهوه یا شیر هم می‌توان پودر دارچین پاشید تا هم طعم دهد و هم از خواص آن بهره برد. 

از دیگر محصولات دارچینی، عرق دارچین و روغن دارچین است. روغن دارچین، بیشتر مصرف غیرخوراکی و جنبه دارویی و درمانی دارد.

طبع دارچین گرم است و کسانی که گرم‌مزاج هستند، از مصرف زیاد آن به خصوص در فصل‌های گرم سال خودداری کنند. هرچند مصرف دارچین برای خانم‌های بارداری که مشکل دیابت دارند مناسب و مفید است اما باید از مصرف زیاد دارچین و فراورده‌های آن در دوران بارداری پرهیز گردد و البته با پزشک هم مشورت شود.

نکته دیگر این که برای مصرف دارچین در محیط گرم مانند چای و دمنوش و خورشت قیمه، چوب دارچین به جای پودر آن توصیه می‌شود؛ زیرا پودر آن به حرارت حساسیت بیشتری نسبت به چوب دارچین دارد.

شرایط نگهداری دارچین

عمر مفید چوب دارچین را با حفظ عطر و طعم اصلی، بین دو تا سه سال گفته‌اند برای پودر دارچین، بین شش ماه تا یک سال. دارچین را چه به صورت پودر یا چوب، خوب است در محیط خنک، تاریک و بدون رطوبت نگهداری شود. اگر ظرف و بسته‌بندی دارچین خریداری شده مناسب است توصیه می‌کنند در همان ظرف نگهداری و مصرف شود و در ظرف دیگری جابجا نشود.

کودکان را دریابید!

به گفته کارشناسان، دیابت نوع دوم در حال افزایش است و حتی در میان کودکان ده برابر شده است و اکنون بیش از پنج میلیون دیابتی در ایران وجود دارد! چرا؟ چون: تغذیه ناسالم و فعالیت کم جسمی (که باعث چاقی و اضافه وزن می‌شوند) و نیز فشار روانی، از عوامل مهم دیابت‌اند. حال اگر خودمان به این موارد دقت نداریم، دست‌کم حواسمان به بچه‌ها باشد.

چه قدر تنقلات و محصولات قندی می‌خورند؟‌ چه قدر پای تلویزیون و رایانه و تلفن همراه هستند و چه قدر بازی یا ورزش یا فعالیت بدنی (مثل مشارکت در کارهای خانه) می‌کنند؟ چه قدر با آن‌ها سخت یا سهل می‌گیریم یا مقتدرانه برخورد می‌کنیم و در آرامش یا اضطرابشان دخالت داریم؟

اگر کودکانتان چای می‌خورند آن را دارچینی کنید و در ادویه غذاها و طعم‌دهنده‌های شیرینی‌ها دارچین را فراموش نکنید.

مشاهده و خرید آنلاین دارچین‌های باسلام


پی‌نوشت‌ها:
(۱) میر فیضی، مانی و دیگران، «اثر دارچین در کنترل قند و چربی خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو: یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور»، مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، سال ۵۷، شماره ۳، مرداد و شهریور ۹۳.
(۲) قندهاری یزدی، امیرپویا و دیگران، «مروری بر خواص دارویی و کاربردی دارچین»، فصل‌نامه داروهای گیاهی، سال ۵، شماره ۳، پاییز ۹۳؛ غیبی، نعمت الله و دیگران، «اثر دارچین بر قند خون رت دیابتی در حضور و عدم حضور انسولین»، مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین، شماره ۳۶، پاییز ۸۴.

بیشتر بخوانید