درباره نویسنده «گابریل خوزه گارسیا مارکز» روز 6 مارس 1927 متولد شد. و پدربزرگ و مادربزرگش او را در شهر فقیر آرکاتاکا در شمال کلمبیا بزرگ کردند. وی در «بوگاتا»، پایتخت کلمبیا، به مدرسه رفت و از همان زمان شروع به نوشتن کرد. با اصرار خانواده به تحصیل رشته حقوق پرداخت، اما پس از مدتی متوجه شد که روح و روان او تنها با نوشتن و ادبیات آرام می‌گیرد. او بعدها در اولین کتاب خاطراتش با عنوان «زنده‌ام که روایت کنم» نوشت که دوران کودکی‌اش سرچشمه الهام تمام داستانهای وی بوده‌است. گابریل تحت تأثیر پدربزرگش که شخصیتی آزادی‌خواه بود و در هر دو جنگ داخلی کلمبیا شرکت کرده بود، آگاهی سیاسی پیدا کرد. مارکز بین مردم کشورهای آمریکای لاتین با نام گابو یا گابیتو مشهور بود. و پس از درگیری با رئیس دولت کلمبیا و تحت تعقیب قرار گرفتنش، در مکزیک زندگی می‌کرد. او در سال 1965 شروع به نوشتن رمان صد سال تنهایی کرد. و آن را در سال 1967 به پایان رساند.کتابی که پس از انتشارش در مدت کمی به چنان شهرتی رسید که بلاخره در سال 1982 گابریل گارسیا مارکز به خاطر نوشتنش جایزه‌ی نوبل ادبی را از آن خود کرد. «وقتی سال‌ها بعد سرهنگ آئورلیانو بوئندیا در برابر دستهٔ سربازانی که قرار بود اعدامش کنند، ایستاده بود، بعد از ظهر دوری را به یاد آورد که پدرش او را برای کشف یخ برده بود». ...