باور نگارنده آنست که پروژه مطالعات بهائی صرفا به دنبال (دانش و معرفت) در سطح اعضای خود نیست بلکه این پروژه، اهرمی برای اجرای برنامه توسعه در سطح (نظم جهانی) است. بر این اساس ،مطالعات بهائی در چشم انداز کلان خود به دخالت نرم در سیاست منجر خواهد شد و در برنامه بلندمدت، نفوذ در قدرت و ساختارهای سیاسی را می جوید اگر نسبت دین و بهائیت با رویکرد شناخت شناسانه مورد تحلیل قرار بگیرد، ضروریست تا هر استدالل بر اثبات «دین بهائی» در سطح فرانظریه اخالقی کاویده شود اما اگر نسبت دین و بهائیت با رویکرد «هویت شناسانه» واکاوی شود