در زبان گیلانی بهش بینه یا خنش میگن و در مازندرانی بهش عوجی میگن. از سبزیهای خودروی معطر شمال هست که جاهایی که آب یا رطوبت زیاده رشد میکنه. همون پونه ای هست که توی دوغ و ماست میریزیم. کاملا بدون چوب و تازه هست و پودر شده. قبل از خشک کردن هم چندبار میشوریم که تمیز تمیز باشه. فرقش با پونه های توی بازار هم همینه. سبزی خشک خونگیش یه چیز دیگه است. امتحان کنید.