خرده روایت‌هایی مادرانه که اگر با چشم و گوش خودمان ندیده و نشنیده بودیم، مثل خیلی‌ها وجودشان را از بیخ انکار می‌کردیم. مادران این کتاب یک‌ حرف مشترک دارند و آن اینکه، شرایط زندگی هر طور که باشد، فرزندپروری یکی از ارکان اصلی زندگی است. یک مادر خودش دکتر زنان زایمان است، یک مادر در یکی از دانشگاه‌های توکیو درس می‌خواند و دیگری درگیر سندرم داون فرزندش است و... این مشکلات، صفحه جدیدی از زندگی برای مادران است. درواقع بچه‌ها با تمام مشکلات ریز و درشتشان، جواز ورود آن‌ها به بهشت هستند. چه مرد باشید و چه زن، با خواندن این کتاب تجربه‌های جدیدی را پشت‌سر خواهید گذاشت. تجربه‌هایی از جنس پدران و مادران. گزیده ای از کتاب مادر پروازی: وقتی شنید زیر بار زورگویی مسئولان دانشگاه نرفته‌ام و طرحم را نصفه رها کرده‌ام، تب کرد. باورش نمی‌شد مثل گاو نه من شیر، قید همه سختی‌ها و زحماتم را بزنم. دعوا نکرد. قهر هم معنایی نداشت. اما برق چشمانش خاموش شده بود. همیشه معتقد بود دختر باید درس بخواند و از درسش درآمدزایی کند. حالا همه آرزوهایش بربادرفته می‌دید. من اما مادر بودم. مادر دو پسر هفت و سه‌ساله. چراغ خانه بر مسجد روا نبود. آینده و سلامت روحی فرزندانم را فدای موقعیت شغلی‌ام نکردم. دست‌کم درسی که خوانده بودم، به درد خودم و خانواده‌ام می‌خورد. همین برای من بس بود، اما برای آن‌ها نه.