این کتاب، مجموعه ای از اشعار استاد علی صفاییاست که در آن، وضعیت فکری و اعتقادی و آرمانیایشان به تصویر کشیده شده است. در نگاه استاد،شعرها، نشانه ها ی از یک شعور، و علامتهایی از یک جریان عرفان مستمر، از وابستگی تا آزادى، و آزادى از خود آزادى … هستند؛ نشانه هایی هستند از اسارت تا عبودیت، با فراز و نشیب هایش؛ از خستگی، وازدگی ، دلمردگی و طلب تا رنج ها و سیاهى ها و گرفتارى هایی که انسان را از دارایی هایش بیرون میکشند و به وسعت هست می رسانند.