سرکه خمری به سرکه‌ای ‌گویند که در فرآیند تبدیل شدن به سرکه ابتدا به خمر (شراب) تبدیل می‌شود، سپس به سرکه تغییر می‌یابد. سرکه محصولی است که از تخمیر شدن الکل به اسیداستیک به دست می‌آید. در سرکه همیشه باقیمانده‌ای از الکل باید وجود داشته باشد و الا سرکه اکسید شده و کیفیتش کاهش می‌یابد. هر یک از کشورهای اسلامی مقداری مجاز و حدِ شرعیِ خاصی را برای میزان الکلِ باقیمانده در سرکه تعیین کرده‌اند. اما به طور کلی می‌توان گفت که زیر نیم درصد الکل، سرکه حلال محسوب می‌شود. در پایان شایان ذکر است که در روایات تنها شش ماده غذاییِ رسیده (در مقابل نارس) ذکر شده‌اند که برای تولیدِ سرکه خمری به کار می‌رود: انگور، خرما، جو، عسل، انجیر، و نیشکر. باید توجه داشت که بر اساس روایات، سرکه سیب و دیگر سرکه‌هایی که ذکری از آنها نشده است، سرکه خمری محسوب نمی‌شوند.